Dianne kreeg de diagnose Darmkanker

Dianne kreeg de diagnose Darmkanker

‘Dit is het einde. Ik ga dood’, dacht Dianne Timmerman (59). Maar er bleken kansen te zijn. Na de diagnose darmkanker was ze maar met één ding bezig: beter worden. Na de operatie en chemokuren, bleek het ‘verder gaan’ het moeilijkst.

 

“Ik dacht aan een maagbloeding. Het bloed dat ik in mijn ontlasting zag, was zwart. Ik ben meteen naar de huisartsenpost gegaan. Anderhalve week later lag ik op de operatiekamer: er werd 40 centimeter dikke darm weggehaald. Ik had een forse tumor. En hoewel de artsen dachten dat de tumor mooi ingekapseld was, vonden ze in 2 van de 21 lymfeklieren die ze hadden verwijderd, microscopisch kleine tumorcellen. Uitzaaiingen dus.

Overdonderd

‘Dit is het einde. Ik ga dood’, dacht ik. Maar er bleken kansen te zijn. Na de operatie kreeg ik acht chemokuren. Ik was overdonderd door alles wat er gebeurde. En ik was maar met één ding bezig: beter worden. Mijn leven werd compleet opgeslokt door de drieweekse cyclus van de chemokuur. Verder dan die drie weken reikte mijn horizon niet.

darmkankerIn actie komen

In ‘mijn’ ziekenhuis werkten ze met nieuwe protocollen: hoe sneller uit bed, hoe beter mensen genezen. Ik wilde zo snel mogelijk bewegen – dit was iets wat ik zelf kon doen, waar ik invloed op had. Het scheelde dat ik een goede conditie had, al maakte die chemokuur daar snel korte metten mee. In de week waarin ik geen pillen hoefde te slikken, wandelde ik zoveel mogelijk om mijn conditie te verbeteren.

Hand/voetsyndroom

Waar ik écht last van had, was neuropathie, ook wel hand/voetsyndroom genoemd. Mijn voeten werden rood, gingen vervellen en ik had er een doof gevoel in. Net alsof ik op noppenfolie liep. Ook in mijn handen had ik vaak een doof gevoel. En direct na de chemo had ik ademhalingsproblemen, met name bij kou. Eén keer trok ik een paar dagen na de chemokuur bij de supermarkt de vriezer open, en verkrampte mijn ademhaling door de kou. Dat was beangstigend. Ik snakte letterlijk naar adem. Gelukkig ging het na een minuut of tien over.

 

In het ziekenhuis was een speciale oncologieverpleegkundige was, en ik had een casemanager. De drempel om haar te bellen of mailen was laag. Als ik vragen had, dan kwam ze met goede tips. Zo gaf ze aan dat acupunctuur misschien zou helpen om de klachten van het hand/voetsyndroom te verminderen. Het werkte: mijn klachten waren op een gegeven moment weg.

 

‘In actie komen helpt mij grip te krijgen’

Geen patiënt meer

De behandeling was afgelopen na de laatste chemo. ‘Je bent beter’, zei de arts, ‘ik wil tot je laten doordringen dat je verder kunt.’ Dat was fijn dat hij dat zo nadrukkelijk zei, ik hoefde mezelf niet langer als een patiënt te beschouwen. Al bleek dat ‘verder gaan’ het moeilijkst. Vooral werken was veel lastiger dan ik had verwacht. Ik had – en heb – last van vermoeidheid en concentratieproblemen, en vanwege eentijdelijk contact moest ik opnieuw uitvinden wat ik wilde op werkgebied.

 

Naast moeheid heb ik af en toe weer last van mijn voeten. Yoga helpt mij dan. Ik ben nog steeds van zélf stappen zetten om vooruit te komen. Als je op de bank gaat zitten wachten tot het overgaat, dan weet je zeker dat het erger wordt.

Zonsopkomst

Controles heb ik niet meer. Dat vind ik fijn, om niet steeds te worden geconfronteerd met het feit dat ik kanker heb gehad. Tegelijkertijd hebben de controles mij het vertrouwen gegeven dat het goed is, dat de kanker – in elk geval niet onmiddellijk – terugkomt. Het is prettig om een toekomst te hebben. Maar ik weet nu ook: je hebt alleen vandaag, en daar kun je maar beter van genieten. Ik word gelukkig van ‘kleine’ dingen. Zoals de zon die opkomt. En als mijn echtgenoot voorstelt om dit weekend te kamperen en er iets niets wat dat belemmert, dan gáán we gewoon.”

Zoek je herkenning?

Wil je praten met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt als jij nu? Of advies en informatie?
Ga naar www.darmkanker.nl.

 

Stichting Darmkanker is er voor je.

 

Interview Marlies Jansen
Fotografie Joris Aben

 

 

darmkanker

 

 

Reacties

Wij horen graag van u
Nog geen reacties! Schrijf als eerste een reactie reageer op dit artikel!