Nederlands Werelderfgoed

Het zijn gedreven volhouders geweest, de mannen en vrouwen die ervoor hebben gezorgd dat Nederland – inclusief Curaçao – met maar liefst 13 items op de Unesco Wereld Erfgoedlijst staat. De 21e plaats van de 173 deelnemende landen.

Dankzij deze volhouders en de even gedreven mensen die na hen het stokje hebben overgenomen, kunnen volgende generaties kennis blijven nemen van locaties die belangrijk zijn voor de geschiedenis van Nederland en de wereld.

1. Schokland en omgeving
2. Molens van Kinderdijk-Elshout
3. Ir. D.F. Woudagemaal
4. Droogmakerij De Beemster
5. Rietveld Schröderhuis
6. Waddenzee
7. Grachtengordel van Amsterdam
8. Van Nellefabriek
9. Hollandse Waterlinies
10. Koloniën van Weldadigheid
11. Neder-Germaanse Limes
12. Koninklijk Eise Eisinga Planetarium
13. Historisch deel van Willemstad Curaçao

Als u tijd heeft, kunt u misschien nagaan welke provincies wel of niet aan bod komen. Of probeer de locaties eens te ordenen naar bijvoorbeeld: A-waterbeheer, B-stedenbouw, C-industrie, D-wetenschap, E-archeologie, F-sociale geschiedenis en G-natuur. Dat geeft een beetje een indruk van de variatie.

Aanpak

Denkt u bij het zien van dit overzicht: “Oh, maar dan weet ik ook nog wel wat.”? Doe dan eerst even een snelchek. Uw locatie zou kans kunnen maken, als die:
• internationaal uniek is;
• uitstekend bewaard is;
• goed beschermd wordt;
• en zich overtuigend onderscheidt van vergelijkbare locaties wereldwijd.

Dat is namelijk de eis die in een UNESCO-nominatie centraal staat: waarom is deze plek onvervangbaar voor de hele mensheid, en niet alleen voor Nederland?
Bent u ervan overtuigd dat uw locatie aan die criteria voldoet en gaat u aan de slag? Bereid u dan voor op een periode van zo’n 20 jaar om de hele procedure eventueel rond te krijgen. U moet dus echt wel gesneden zijn uit de categorie: gedreven volhouders. Om te beginnen moet u mensen in uw omgeving enthousiasmeren, dan die kring verbreden, de betrokken gemeente(n) en provincie(s) meekrijgen en gezamenlijk het rijk overtuigen van de haalbaarheid van een aanvraag bij Unesco. Ook daar wacht u een lange procedure. Jarenlang met een internationaal gezelschap checken of alles aan de criteria voldoet en of er voldoende financiën zijn om de locatie over lengte van jaren te onderhouden. Maar er is hoop: stap voor stap komt uw einddoel meer en meer in zicht.

Het UNESCO-Werelderfgoedcomité beslist uiteindelijk of de locatie wordt ingeschreven.

Niet te zien

Op nummer 11 van bovenstaand lijstje preikt de Neder-Germaanse Limes, aan het begin van onze jaartelling vier eeuwen lang, de noordgrens van het Romeinse Rijk. Het gaat om ruwweg het rivierengebied van Katwijk tot voorbij Nijmegen. Het grappige is, erfgoed als de Pyramides en de Chinese Muur kun je zien, zelfs vanuit de ruimte, maar de Limes is grotendeels onzichtbaar. Die zit diep verborgen in de grond onder onze voeten. Gelukkig zijn er archeologen die delen van de Limes zichtbaar maken. Kleine vondsten zijn te zien in musea, bouwsels worden soms gereconstrueerd. Alles om een beetje een beeld te krijgen van die tijd.

Voor meer informatie zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/werelderfgoed.