Twee vrijwilligers  aan het woord

Twee vrijwilligers aan het woord

Hospice De Luwte is een huis voor mensen in de laatste fase van hun leven waarbij de zorg erop gericht is om mensen een zo hoog mogelijke kwaliteit van leven te geven tijdens ziekte en sterven. Naast de verpleegkundige zorg wordt er door een groot team van vrijwilligers voor hen en hun naasten gezorgd. In het Hospice kun je als vrijwilliger écht het verschil maken. Als zorgvrijwilliger bijvoorbeeld, in de tuin, als gastheer of –vrouw, of als kookvrijwilliger.

 

Wij spraken met twee vrijwilligers, met Kees Jaap Hoevers en met Miranda Peters.

 

Kees Jaap, gepensioneerd tandarts woont in Baarn en is zorgvrijwilliger.

Zorgvrijwilliger, wat houdt dat precies in?

Wij zijn op de gasten gericht en werken nauw samen met de verpleegkundigen. We verzorgen de gasten, bijvoorbeeld met wassen en aankleden, eten en drinken brengen, ’s avonds tanden-poetsen en naar bed brengen en verder eigenlijk van alles waar behoefte aan is. Soms vindt een gast het alleen al fijn dat er iemand bij hem zit. Mensen zijn in een laatste fase van hun leven en dan komen er emoties naar boven. Soms is dat angst, boosheid, verdriet, het kan van alles zijn. Iedereen heeft zijn eigen traject.

Is dat niet zwaar?

Nee, dat is vooral mooi om er te zijn voor zo’n iemand en te kunnen steunen op welke manier dan ook. Soms zit je een boekje voor te lezen, dan weer gaan de gesprekken dieper en soms zit je er alleen maar bij. Je komt allerlei aspecten tegen. Vaak zitten de naasten er ook bij en dat is minstens zo belangrijk.

 

En ja, soms is het zwaar. Er zijn soms diensten dat je 4 uur achter elkaar bezig bent en dan gaat de pieper alweer dat je naar een andere kamer moet. Er zijn 5 kamers en we zijn altijd met twee vrijwilligers en een verpleegkundige.

 

Ik draai ook af en toe nachtdiensten, dat is een slaapdienst. Er is dan een verpleegkundige en een vrijwilliger aanwezig.

 

De sfeer in de huiskamer is heel belangrijk maar ook als mensen op de kamer blijven heeft dat aandacht nodig. En eten bijvoorbeeld is heel belangrijk en het is fijn dat je mensen in de laatste fase van hun leven nog kan verwennen met lekker eten en zorg.

vrijwilligersHoe ga je om met het overlijden van gasten?

Overlijden hoort bij het leven, iedereen gaat dood. Er rust een enorm taboe op en dat is eigenlijk jammer. Ook bij euthanasie moet je de familie bijstaan. Maar dat is ook iedere keer anders, dat is ook zo interessant. De ene keer zegt de familie dat ze hopen dat het niet zo lang duurt omdat het zo zwaar is en de andere keer proberen familieleden de gast zolang mogelijk in leven te houden door hem eten te blijven geven. Maar het moeilijkste is als gasten of hun familie het nog niet geaccepteerd hebben.

 

We hebben een gast gehad die mij vertelde dat hij nog nooit van zijn leven zoveel liefde ervaren had als hier in de Hospice. Dat was wel heel ontroerend.

 

Miranda, werkt bij het ministerie in Den Haag, woont met man en drie kinderen in Soest en is kookvrijwilliger

Hoe ben jij bij de hospice terecht gekomen?

Ik ben hier gekomen door mijn schoonmoeder, voor ons als familie was het een zegen dat ze hier terecht kwam. Het was een warm bad en het zijn uiteindelijk weken met een gouden randje geworden. Ik ging altijd een keer in de week koken bij mijn schoonmoeder en toen dat weg viel ben ik hier gaan koken. Ik vind koken leuk, ik wil mijn steentje bijdragen ook omdat ik wil dat de Luwte blijft bestaan en hoe fijn is het op deze wijze iemands dag toch een stukje mooier te kunnen maken?

 

We hebben een app groep waarin staat wat iedereen gekookt heeft zodat je bijvoorbeeld niet drie keer in de week pasta eet

Hoe ziet zo’n kookprogramma eruit?

Op de dag dat je kookt bel je eind van de ochtend met de gastvrouw die je doorgeeft hoeveel gasten en eventueel naasten mee-eten en of er nog speciale wensen zijn. Je doet zelf de boodschappen en aan het eind van de dag kook je in de Hospice.

 

Sommige gasten eten op hun kamer maar meestal schuiven de gasten aan tafel in de gezellige woonkeuken. Dat is ook de intentie van het huis om het huiskamergevoel te behouden. Ik heb vandaag bijvoorbeeld een stoofpotje thuis voorbereid en dat laat ik hier dan nog even stoven zodat het hele huis ernaar gaat ruiken. Dan krijgen mensen ook meer dat thuisgevoel. Aan tafel is het vaak gezellig. Er wordt gepraat over van alles bijvoorbeeld over koken, over moestuintjes, over lokale politiek; alles komt ter sprake. Maar ook aan de keukentafel kan iemand zeggen dat hij dinsdag ‘weggaat’. Dat komt aan, maar aan de andere kant is het zo dat de mensen die hier komen al een rollercoaster aan emoties en toestanden achter de rug hebben. En hier vinden ze de rust.

 

Het leuke van het kookgroepje is dat iedereen op zijn eigen manier kookt. We hebben iemand die heerlijk vegetarisch kookt maar ook een Belgische collega die heerlijke Belgische recepten kookt.

 

We hebben een app groep waarin staat wat iedereen gekookt heeft zodat je bijvoorbeeld niet drie keer in de week pasta eet. Als je dan ziet wat er door iedereen gekookt wordt, echt helemaal top. En aan tafel hoor je weer hoe dat door de gasten gewaardeerd wordt.

 

Met mijn fulltime baan is het goed te combineren. Ik werk 2 dagen thuis en kook voor het gezin hetzelfde als voor de Hospice. Het is maar een paar uurtjes en is voor mij een verrijking onder meer omdat het werken in het Hospice een andere wereld is dan mijn dagelijkse werkzaamheden.

Wat ook heel mooi is in De Luwte is hoe er afscheid genomen wordt

In de hal staat een fontein en als de fontein aanstaat en de kaars erboven brandt is er iemand overleden. Ook is er een soort afscheid en dat is zo mooi. Onze familie heeft dat zo positief ervaren, zo’n mooie afsluiting.

 

Er wordt een gedicht voorgelezen, alle vrijwilligers en medewerkers die er zijn op dat moment nemen dan namens iedereen afscheid. Er worden herinneringen opgehaald. Iemand wordt met heel veel respect nog een keer gezien wie hij was en begeleid naar de begrafenisauto en dan zwaaien we hem uit min of meer. Zo nemen wij afscheid.

 

Interview door Jeannette Floor

 

 

Reacties

Wij horen graag van u
Nog geen reacties! Schrijf als eerste een reactie reageer op dit artikel!