Zambia – puur Afrika

Zambia – puur Afrika

Arjan Mulder – redacteur Reishonger.nl

 

Zambia is puur. Het echte Afrika. Waar Safari geen dierentuin is. Waar ik slaap tussen leeuwen en waar tijd niet bestaat. ’s Nachts brullende leeuwen en hippo’s, echte Afrikaanse zonsopkomst, een olifant die een reusachtige rivier overzwemt. En ik vlieg over de machtige Victoria Falls – met een ultralight!

 

“When is the pick up? When they come!!” Mijn Indiase reisgenoot snapt het helemaal. Tijd is hier rekbaar. Of, zoals wordt gezegd: “We have the watch, they have the time.” Zambia hoort bij díe landen in Afrika waar reizen nog avontuur is. Waar een planning makkelijk verandert en waar mensen en wilde dieren gezamenlijk het land delen. Zambia ligt letterlijk midden in Afrika. Iets ten zuiden van de evenaar. De big five leeft hier – en niet achter een omheining, zoals in het Krugerpark in Zuid-Afrika. Rangers begeleiden mij zelfs op een safari te voet – en zo sta ik in het dichte struikgewas plotseling op 10 meter van vier machtige neushoorns van elk 2000 kilo. En even later voel ik me ontdekkingsreiziger Livingstone, als ik vanuit een open vliegtuigje de Zambezi-rivier met donderend geweld van de Victoria watervallen zie storten. Ga je mee? Afrika beleven?

Zambia – leeuwen in de lodge

“Welkom in Mukambi Safari Lodge. Hier woon ik inmiddels 15 jaar met mijn gezin.” Edjan van der Heide heeft me zojuist met Nederlandse stiptheid van het vliegveld gehaald en in 4 uur naar zijn lodge gereden. “Mukambi Safari Lodge ligt in Kafue National Park, het grootste niet-omheinde wildpark in Afrika, groter dan Serengeti in Tanzania. Onze lodge ligt in een gebied met 13 leeuwen, tientallen hippo’s (nijlpaarden) en olifanten. Dat heb je zo, als je langs een Afrikaanse rivier woont.” In dit natuurgebied begint mijn reis. Ik ken Edjan slechts van de telefoon maar hij laat me graag zijn bedrijf zien. “Toen we hier 15 jaar geleden naar toe kwamen stelde de lodge niet veel voor. Inmiddels hebben we drie bush camps, 60 man personeel, een community school voor 80 kinderen, zijn we helemaal solar powered en is ons eigen vliegveldje bijna klaar.”

 

“We escort you to your tent. You cannot walk alone at night.” Is het echt zo gevaarlijk hier? Edjan: “Mukambi Safari Lodge is niet omheind, dus het wild loopt hier vrij rond. Zelfs overdag worden soms leeuwen gespot tussen de tenten en de chalets. Je moet altijd alert zijn en weten wat je (niet) moet doen. Af en toe komt een krokodil op de kant. Maar zelfs met onze kinderen is nooit iets gebeurd. Ook niet toen één van hen ooit kwaad wegliep en een hele dag in de bush doorbracht.”

 

Plotseling zit ik rechtop in bed. Het doek van mijn luxe tent trilt. Op slechts 2 meter afstand van mijn hoofdkussen maakt een brullende leeuw duidelijk dat dit zíjn terrein is. Mijn hele nachtmerrie uit Kenya (30 jaar geleden) komt terug. Toen werd ik in een tentje ’s nachts bijna geplet door 10 olifanten. Het is niet nodig om bang te zijn, er gebeurt niets, maar destijds in Kenya ben ik blijkbaar behoorlijk getraumatiseerd. De volgende nacht slaap ik toch maar in een stenen cabin…

Zambia – waar Safari nog echt avontuur is

“We will wake you up at 5:30”, geeft de nachtwaker aan, als hij me ’s avonds naar mijn cabin brengt. Met een felle zaklamp houdt hij de omgeving scherp in de gaten – hij weet wat hier rondspookt. De game drive start de volgende ochtend om 6:00 uur. We gaan met een boot naar de overkant van de rivier, waar in de schemer twee landrovers klaar staan. Edjan: “We doen twee game drives per dag. ’s Ochtends en ’s avonds, elk 3 tot 4 uur lang. Overdag slaapt veel wild. De regentijd is net voorbij, dus we kunnen nog niet overal komen. Een game drive in Kafue National Park is nog avontuur. Niet zoals in de omheinde parken in Zuid-Afrika, waar wild samengeperst wordt in hoge concentraties en auto’s in files langsrijden. Ons wildgebied is zo groot als Nederland. Hier kán het voorkomen dat je uren niets bijzonders ziet. Het wild is schuw en gedraagt zich natuurlijk.”

 

Het valt mee: we zien al snel olifanten, hippo’s, zwijntjes, puku’s, kudu’s, gazelles en waterbuck’s. Ineens stopt de landrover. De ranger speurt in de omgeving, en springt dan uit de wagen. “It’s safe, we will have some coffee here.” Hij zal het wel weten! Ik voel me niet helemaal rustig, want een week eerder werd vlakbij een ranger nog door een leeuw gescalpeerd. Maar de koffie smaakt goed in deze kille ochtend. En in het water komen wel 10 hippo’s nieuwsgierig naar de kant. “They feed on the shore, but only at night. They will not come out of the water now.” Dat is fijn. Maar ik blijf goed rondkijken. Ook Black Mamba’s kronkelen hier…

Na vier dagen in de lodge bij Edjan besef ik dat een mens heel goed samen kan leven met wilde dieren. Het hóeft niet achter een hek. Natuurlijk is dat voor mensen het meest veilig. Maar als je weet wat je doet, als je de dieren kunt ‘lezen’ en als je de regels in acht neemt is het goed. Geen garanties, maar het verkeer in Zambia is gevaarlijker. Mensen zijn geen prooi voor leeuwen, ze liggen niet achter elke boom te loeren op ons. Het is voor mij misschien wel het meest intense besef van deze reis. Anders was ik drie dagen later nooit aan mijn wandel safari begonnen…

Zambia – ultralight vliegen boven de Victoria Falls

Op de grens van Zambia en Zimbabwe stroomt de Zambezi rivier. De rivier die ontdekkingsreiziger Livingstone volgde toen hij in november 1855 op de reusachtige Victoria watervallen stuitte. Die móet ik zien nu ik hier ben. Via Lusaka vlieg ik in alle vroegte naar het plaatsje Livingstone en boek direct een vlucht met een ultralight. Niet goedkoop, maar wel dé manier om deze donderende watermassa het best te zien. Omdat het water over een enorme breedte in een smalle kloof verdwijnt, word je vanaf de grond vooral heel erg nat. Er ontstaat zo waanzinnig veel nevel dat alles weelderig begroeid is en dat de sproeiregen veel van het zicht belemmert. Maar zo voel je je wel heel erg ‘Livingstone’.

 

Ik stap voorzichtig in het fragiele buizen-vliegtuigje en zet mijn koptelefoon op. “Welcome on board. Hold on to the frame during take off”, instrueert mijn piloot. En hop, weg zijn we al. Mijn piloot vertelt hoe hij jaren lang met dit soort vliegtuigjes over de wildparken vloog om stropers op te sporen. De vliegtuigjes zijn klein, wendbaar en stil. Nou ja, tenzij je zoals ik bijna bovenop de propeller zit. Dit is echt ‘out of Africa’. We vliegen over hippo’s en kraanvogels, we zien de altijd aanwezige regenboog van de waterval, mensen die bungeejumpen van de spoorbrug tussen Zambia en Zimbabwe. Ik ben helemaal van de wereld en geniet. De 15 minuten voelen als een hele dag.

 

Als ik daarna lopend langs de waterval ga, ben ik extra blij met mijn vlucht. Het is moeilijk een goed beeld te krijgen vanaf de grond. En bovendien: je wordt ‘soaking wet‘ door de enorme hoeveelheid sproei-water. Je camera moet waterdicht verpakt zijn, en jij zelf ook… Op gepaste afstand heb ik het watergeweld bekeken en me toen maar snel gestort op mijn eigen luchtfoto’s!

Lopend op safari – rhino encounter op 10 meter

“Don’t move, no noises.” Nou, stil ben ik sowieso wel. Ik loop met een aantal zwaarbewapende rangers door het dichte struikgewas en sta ineens oog in oog met 4 (!) stevig gebouwde neushoorns. Ze zien er niet agressief uit, maar het minste geluid of een plotselinge beweging en ze overbruggen de 10 meter naar mij in minder dan 2 seconden. En dat voorkom ik graag. Wat is dit bijzonder. Ergens breng ik de dieren in gevaar, door hier te lopen met bewapening. Maar eigenlijk gebeurt er nooit iets. De rangers kennen het gedrag van de dieren. “Now move on, slowly! Around that bush. Stay close to me!” Goeie tip… Laat ik dat doen.

 

 

Een beetje hyper zit ik inmiddels weer in de landrover. De rangers verdwijnen weer tussen de struiken. Wauw. Wie maakt dit nu mee. Zambia is voor mij een soort rollercoaster aan het worden met allemaal ervaringen die raken aan de kern van het bestaan. Indrukwekkend. En dat gaat door als ik in één van de vele traditionele dorpen loop. Hier is de chief nog de baas. Zijn wetten staan boven de wetten van de officiële regering. Hij oordeelt, en als het de stam niet langer bevalt wordt hij vergiftigd. De wetten van Zambia houden dat niet tegen. Vrouwen pellen ondertussen pinda’s, kinderen spelen een spelletje mankala, mannen maken houten beelden.

Livingstone – genieten in stijl

Zambia is voor mij ‘puur Afrika’. Slapen tussen leeuwen, oog in oog met neushoorns, vliegen boven de Victoria Falls. Dat is voor een westerling best heftig. Gelukkig kun je een reis door Zambia afsluiten in luxe. Even terug naar de Victoriaanse tijd, even genieten in stijl, even voelen als een koloniaal. Rond de Victoria watervallen kan het allemaal. Ga eten in de Royal Livingstone Express (een klassieke stoomtrein met houten interieur van meer dan 100 jaar oud) terwijl je langs de watervallen puft, ga overnachten in het sublieme Livingstone hotel (met een koloniale hoeveelheid personeel, luxe en uitzicht op de eeuwige regenboog over de Victoria Falls), of laat je rondvliegen en bekijk het wild van boven… Help, ik wil nu al terug!

 

Meer info: Zambiatourism.com, Mukambisafaris.com
Reisinspiratie: Reishonger.nl.

 

 

Multimag Comments

We love comments
No Comments Yet! You can be first to comment this post!